Prompt:

(Vers 1) Drie jaar vandag sedert jy weggegaan het, ’n Oomblik wat steeds nie werklik voel nie, Jou lewe is veels te gou van ons geneem, En my hart sukkel nog om te genees. Ek vra die hemel duisend keer, “Hoekom jy, Ma? Hoekom so?” Elke aand maak ek my oë toe, En droom nog steeds van jou soen. (Pre-Koor) Ek wens ek kon tyd terugdraai, Daar wees en in jou pad staan, Ek dra hierdie swaar las binne my, Elke liewe dag aan. (Koor) O Ma, hy het jou van ons af weggevat, ’n Wond gelos wat nooit wil gaan, Nou leef ons met die pyn, Meer as wat jy ooit kon verstaan. Jy was deur soveel harte liefgehê, En ons voel dit elke dag, Al weet ek jy is nou in die Hemel, Wens ek steeds jy kon bly. (Vers 2) Jou kleinkinders roep jou naam, Op maniere wat my siel breek, Ons hou vas aan die herinneringe, Maar dit maak ons nooit heel nie. Jou glimlag is weg, jou stem is stil, Maar jou liefde lei ons steeds, In elke traan en elke gebed, Ma, voel ek jou nog altyd. (Pre-Koor) As ek net weer jou gesig kon sien, En jou my naam hoor sê, Sou ek alles wat ek het opgee, Net om hierdie pyn te stil. (Koor) O Ma, hy het jou van ons af weggevat, ’n Wond gelos wat nooit wil gaan, Nou leef ons met die pyn, Meer as wat jy ooit kon verstaan. Jy was deur soveel harte liefgehê, En ons voel dit elke dag, Al weet ek jy is nou in die Hemel, Wens ek steeds jy kon bly. (Brug) Eendag sal ek daardie goue strate stap, En jou daar sien staan, Ek sal weer in jou arms inhardloop, En jou liefde voel aangaan. ’n Lang, lang drukkie waarvoor ek wag, Geen trane meer om te huil, Net ek en jy vir altyd, Ma, Geen totsiens meer, net bly. (Laaste Koor) O Ma, ek sal jou weer sien, Op daardie helder, vredevolle strand, Waar die pyn uiteindelik verdwyn, En ons weer saam kan staan. Tot daardie dag dra ek jou, In elke asem wat ek vat, Want ’n liefde soos joune, liewe Ma, Is ’n band wat die dood nie kan vat. (Uitro) Jou glimlag leef voort binne my, Jou liefde sal nooit eindig nie, Wag vir my in die Hemel, Ma… Tot ek jou weer kan vashou.