Prompt:

ზოგჯერ სიტყვები სულაც არ გვყოფნის, რომ ავხსნათ ის, რაც გულს ასე ათბობს, შენს სიახლოვეს სიჩუმეც მღერის და ჩემი სული მხოლოდ შენ გენდობა. წინ რაც არ უნდა გადაგვეღობოს, ვიცი, რომ ერთად ყველაფერს შევძლებთ. გარეთ ქარია და ისევ ცივა, ფიქრები გულში ჩუმად ირევა, წარსული ზოგჯერ სულს ისე ტკივა, რომ მარტო ყოფნა აღარ მინდება. შენს გამოხედვაში მზის სხივი კრთება, ჩემი სამყარო შენით ივსება. ჩამჭიდე ხელი, არსად გამიშვა, ამ გზაზე ერთად სიარულს გთხოვ, შიში და სევდა შორს რომ გაფრინდეს, შენს თბილ თითებში თავშესაფარს ვპოვებ. ჩამჭიდე ხელი, სამყარო დუმს, მხოლოდ ჩვენი გულისცემა ისმის. დრო გარბის, როგორც მდინარე ჩქარი, ბევრი რამ გაქრა, ბევრიც შეიცვალა, მაგრამ შენ ჩემთვის ხარ ის ნავსაყუდარი, სადაც სიმშვიდემ ბინა დაიდო. როცა დავიღლები, როცა დავიბნევი, შენი შეხება გზას გამინათებს. ჩამჭიდე ხელი, არსად გამიშვა, ამ გზაზე ერთად სიარულს გთხოვ, შიში და სევდა შორს რომ გაფრინდეს, შენს თბილ თითებში თავშესაფარს ვპოვებ. ჩამჭიდე ხელი, სამყარო დუმს, მხოლოდ ჩვენი გულისცემა ისმის. და თუ ოდესმე ღამე დაგვატყდება, ან თუ უფსკრულის პირას დავდგებით, მჯერა, ეს ძალა არასდროს გაქრება, ჩვენ ერთმანეთის ხელებს ჩავჭიდებით. ჩამჭიდე ხელი... მხოლოდ შენთან ვარ... ჩამჭიდე ხელი... და ნუ გამიშვებ. ზოგჯერ სიტყვები სულაც არ გვყოფნის, რომ ავხსნათ ის, რაც გულს ასე ათბობს,