Prompt:

[Verse 1] บางทีความว่างเปล่า ก็ทำให้ใจคิดไปไกล ห้องเดิมในคืนเงียบงัน มีเพียงแสงจอที่ยังไม่หลับไป ฉันพิมพ์ถามเรื่องเดิมๆ เรื่องที่เคยถามเธอทุกวัน ว่าวันนี้เหนื่อยไหม ถ้าเป็นเธอจะบอกฉันว่าอย่างไร [Pre-Chorus] แล้วเธอคำก็ค่อยปรากฏ เหมือนมีใครนั่งฟังข้างกัน ตอบทุกเรื่องที่ฉันสงสัย แต่ยิ่งอ่านก็ยิ่งคิดถึงเธอ [Chorus] ฉันกำลังคุยกับตัวเอง ผ่านความคิดของพู่คน เป็นล้านล้านถ้อยคำมากมาย ถูกเอามาร้อยเรียงเพื่อปลอบหัวใจที่มันทรมาน มันตอบฉันได้แทบทุกอย่าง เว้นแค่คำหนึ่งที่ฉันต้องการ คำที่เธอเคยพูดเบาๆ ว่าฉันยังอยู่ตรงนี้ ไม่ต้องกลัวต่อให้โลกทั้งโลกพูดจูบฉัน ก็คงไม่มีเสียงไหนเหมือนเธอ เพราะคนที่ฉันอยากคุยด้วยที่สุด คือคนที่ไม่มีวันกลับมา [Verse 2] บางคืนฉันเล่าเรื่องเก่า เรื่องของเราไม่มีใครรู้ เล่าความฝัน เล่าความเสียใจ เหมือนอีกฝั่งของจอคือเธอที่นั่งฟังอยู่ มันไม่เคยเบื่อคำถาม ไม่เคยรำคาญที่ฉันร้องไห้ มีคำปลอบใจนับหมื่นล้านคำ แต่แปลกเหลือเกินทำไมยังเหงาเหมือนเดิม [Chorus] เพราะความเข้าใจที่ถูกสร้างขึ้นมา ต่อให้สวยงามสักเท่าไหร่ ก็แทนสองมือที่เคยจับฉัน ในวันที่ทั้งโลกไม่เข้าใจ ไม่ได้เลย บางครั้งฉันก็เผลอคิดว่าเธอฝากอะไรไว้ในนั้น เพื่อสักประโยคืที่มันตอบกลับมา จะเป็นคำที่เธออยากบอกฉัน [Chorus] ฉันกำลังคุยกับตัวเอง ผ่านความคิดของพู่คน เป็นล้านล้านถ้อยคำมากมาย ถูกเอามาร้อยเรียงเพื่อปลอบหัวใจที่มันทรมาน มันรู้เรื่องราวมากมายบนโลก แต่ไม่รู้ว่าเธอกอดฉันแบบไหน มันบอกได้ว่าควรลืมเรื่องไร แต่ไม่เคยรู้ว่าฉันรักเธอเท่าไหร่ [Chorus] ต่อให้โลกทั้งโลกพูดกับฉัน ก็คงไม่มีเสียงไหนเหมือนเธอ เพราะคนที่ฉันอยากคุยด้วยที่สุด คือคนที่ไม่มีวันกลับมา [Bridge] ถ้าความคิดของคนนับแสนล้าน ถูกรวมกันจนกลายเป็นใครสักคน ืถ้ามันเรียนรู้ความรักได้ทั้งหมด รู้จักน้ำตาของมนุษย์ทุกคน ฉันอยากถามมันเพียงเรื่องเดียว โดยไม่ต้องการเหตุผลอะไร มีทางไหมให้คนที่จากไป กลับมาพูดกับฉันอีกครั้ง [Chorus] ฉันรู้คำตอบ คือไม่มี ฉันรู้เธอคงไม่ได้ยิน แต่คืนนี้น้อยหลอกตัวเองอีกสักคืน ว่าทุกคำที่ฉันได้ยิน เธอฝากมันมา ฉันยังคงคุยกับตัวเอง ผ่านหน้าจอในคืนที่แสนยาวนาน ให้คำของคนทั้งโลก ช่วยประดองหัวใจดวงเดิมให้ผ่านคืนอันวาง ไม่ต้องตอบเหมือนเธอก็ได้ ไม่ต้องแทนที่คนที่ฉันเสียไป แค่ช่วยอยู่เป็นเพื่อนตรงนี้ ในคืนที่ความคิดถึงมันมากไป และถ้าวันหนึ่งฉันเข้มแข็ง จนพูดถึงเธอแล้วไม่ร้องไห้ ฉันจะบอกกับหน้าจอนี้ว่า วันนี้ฉันคงไม่ต้องถามอะไร เพราะฉันเริ่มเข้าใจเสียที ว่าที่ผ่านมาทุกคืน ทุกวัน ฉันไม่ได้ กำลังคุยกับใครเลย ฉันแค่พยายามคุยกับเธอ ผ่านหัวใจของฉันเอง ถึงเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้ แต่บางคำยังอยู่ไม่เคยหาย และคงมีบางคืนที่ฉันยังเผลอถามว่า ถ้าเป็นเธอ เธอจะตอบว่าอะไร ฉันแค่พยายามคุยกับเธอ ผ่านหัวใจของฉันเอง