Prompt:

(Verse 1 - เล่าเรื่อง) วันแรกที่ฉันเดินเข้ามา ในเมืองที่ไม่คุ้นตาและไม่รู้จักใคร ผู้คนเดินผ่านไปมากมาย แต่มีแค่แกที่ยื่นมือมาถามว่า “โอเคไหม” จากคนแปลกหน้าธรรมดา กลายเป็นคนที่อยู่ด้วยกันในทุกเวลา ไปเรียนด้วยกันทุกวัน กินข้าวร้านเดิม หัวเราะเรื่องเดิมซ้ำๆ ไม่เคยเบื่อเลยแกเอ๋ย เวลาเหนื่อยก็มีแกอยู่ เวลาร้องไห้ก็ยังมีแกคอยปลอบตรงนี้ เราโตมาด้วยกันในต่างแดน จนฉันลืมไปแล้วว่าเคยอยู่คนเดียวได้ยังไง... (Pre-Chorus) ฉันเคยพูดเล่นตั้งหลายครั้ง ว่าเดี๋ยวเราต้องแยกย้ายกันแล้วนะ แกก็ชอบหัวเราะขำๆ แล้วบอกว่า “โกหกอีกแล้วล่ะ” แต่มาถึงวันนี้... วันที่มันต้องจริงจัง แกฟังฉันดีๆ นะเพื่อนรัก... (Chorus - ท่อนฮุก) ครั้งนี้มันถึงเวลาจริง ๆ แล้วว่ะ... เมื่อเรื่องราวตรงนี้มันเดินมาสุดทาง มีหน้าที่ที่ฉันต้องกลับไปทำต่อ ส่วนแกต้องเดินต่อในที่ที่เราเคยเดินด้วยกัน ต่อจากนี้ไม่มีฉันคอยปลอบแล้วนะ แกต้องกินข้าวให้ตรงเวลา อย่านอนดึกมากรู้ไหม และเลิกทำเป็นเข้มแข็งตลอดเวลาได้แล้ว... ขอร้องที (Verse 2 - Rap/Melodic) ขอบคุณนะ... ที่เข้ามาทำให้เมืองที่โคตรเหงา กลายเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน ต่อจากนี้ตรงนี้ไม่มีฉัน แกคงต้องเหงาขึ้นมานิดนึงมั้ง? ถ้าวันไหนที่แกเหนื่อยมากๆ หรือลืมวิธีรักตัวเองไป อยากให้แกรู้ไว้นะว่าบนโลกนี้ ยังมีคนคนนึงที่เป็นห่วงแกเสมอ... จากตรงนี้ที่ห่างไกล (Bridge) ถึงวันนี้เราต้องแยกย้ายกัน เดินไปตามทางที่จำเป็นต้องไป แต่อยากให้แกจำไว้... (Chorus - ซ้ำท่อนฮุก) ครั้งนี้มันถึงเวลาจริง ๆ แล้วว่ะ... เมื่อเรื่องราวตรงนี้มันเดินมาสุดทาง มีหน้าที่ที่ฉันต้องกลับไปทำต่อ ส่วนแกต้องเดินต่อในที่ที่เราเคยเดินด้วยกัน ต่อจากนี้ไม่มีฉันคอยปลอบแล้วนะ แกต้องกินข้าวให้ตรงเวลา อย่านอนดึกมากรู้ไหม และเลิกทำเป็นเข้มแข็งตลอดเวลาได้แล้ว... (Outro - พูดเสียงเบาๆ ดนตรีค่อยๆ เงียบลง) ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไง... สำหรับฉันนะ... แกจะเป็น “บ้าน” ของความทรงจำดีๆ ตลอดไป โชคดีนะมึง... ดูแลตัวเองด้วย