Prompt:

ตะวันบ่ายคล้อย ลอยต่ำลงแถวทุ่งนา อ้ายขี่รถมอเตอร์ไซค์คันเก่า ๆ เข้ามา จุดหมายปลายทาง คือหมู่บ้านโนนหมัน ตั้งตารอคอย จะมาเจอสาวคนนั้น คนที่ทำให้ใจอ้ายเต้นรัว ทุกครั้งที่ได้พ่อหน่า สาวหมวงคนงาม ผิวพรรณแหล่ ๆ ธรรมชาติ บ่ต้องแต่งแต้มสีสัน แต่ ออร่ามันบาดตา ยามน้องย่างผ่าน กลิ่นดอกคูนช่างหอมชื่นใจ อ้ายคนบ้านไกล อยากสิเข้าไปทักทาย แต่ใจมันยังอาย ย่านน้องมีคนจับจอง โอ้ละหนอ... สาวหมวงบ้านโนนหมัน ใจอ้ายเฝ้าเพ้อฝัน ถึงแต่หน้าคนงาม ยามยิ้มให้กัน ใจอ้ายสั่นจนบอกบ่ถูก หลงเสน่ห์สาวลูกทุ่ง คนเมืองโคราช อยากสิขอเป็นแฟน อยากสิพาไปกินข้าวแลง ให้ดินฟ้าเป็นพยาน ให้ใจสองเฮามาพบกัน บ้านโนนหมันถิ่นนี้ ช่างน่าอยู่แท้น้อ มีสาวหมวงคนนี้ รออยู่บ่เลิกบ่ท้อ หากน้องเปิดใจ ให้คนเดินดินคนนี้ อ้ายสิฮัก ฮักจริง สิบ่ทิ้งให้มีน้ำตา จะดูแลน้องหล้า จนกว่าจะเฒ่าไปข้างกัน โอ้ละหนอ... สาวหมวงบ้านโนนหมัน ใจอ้ายเฝ้าเพ้อฝัน ถึงแต่หน้าคนงาม ยามยิ้มให้กัน ใจอ้ายสั่นจนบอกบ่ถูก หลงเสน่ห์สาวลูกทุ่ง คนเมืองโคราช อยากสิขอเป็นแฟน อยากสิพาไปกินข้าวแลง ให้ดินฟ้าเป็นพยาน ให้ใจสองเฮามาพบกัน เย็นวันนี้ อ้ายจะไปรอที่เดิม ใต้ต้นก้ามปูใหญ่ ตรงทางเข้าหมู่บ้านโนนหมัน ถ้าหัวใจของน้อง ยังว่างอยู่คือกัน ออกมาให้คนคนนี้ ได้เห็นหน้าสาวหมวงคนงาม... อีกสักครั้งเถอะหนา...